اشتباهاتی که شانس پیدا کردن شغل را کم می‌کنند

به گزارش همشهری آنلاین، فرستادن ده‌ها رزومه و شرکت در چندین مصاحبه کاری، بدون اینکه در نهایت پیشنهادی برای استخدام دریافت کنید، می‌تواند این تصور را ایجاد کند که مشکل از مهارت‌ها یا سابقه کاری شماست. اما همیشه ماجرا این‌طور نیست. گاهی یک رزومه نامتناسب، جست‌وجوی محدود برای فرصت‌های شغلی، تاخیر در ارسال درخواست یا حتی آمادگی نداشتن برای چند سؤال ساده در مصاحبه می‌تواند شانس یک فرد توانمند را کاهش دهد. کارشناسان کاریابی تاکید می‌کنند که استخدام فقط به داشتن مهارت وابسته نیست، بلکه نحوه ارائه توانایی‌ها، میزان شناخت از موقعیت شغلی و کیفیت ارتباط با کارفرما نیز اهمیت زیادی دارد.

فقط به یک سایت کاریابی اکتفا نکنید

یکی از اشتباه‌های رایج، محدود کردن جست‌وجوی شغل به یک سایت یا یک کانال کاریابی است. بسیاری از فرصت‌های شغلی ممکن است در سایت‌های مختلف، صفحه استخدام شرکت‌ها، شبکه‌های حرفه‌ای یا حتی سامانه‌های تخصصی یک صنعت منتشر شوند.

بررسی منابع مختلف باعث می‌شود فرصت‌های بیشتری در معرض دید قرار بگیرد. توصیه‌های کاریابی نیز بر استفاده از چند روش از جمله مراجعه مستقیم به سایت شرکت‌ها گرفته تا استفاده از سایت‌های کاریابی عمومی و تخصصی برای پیدا کردن شغل تاکید دارند. به‌ خصوص برای افرادی که در یک حوزه تخصصی فعالیت می‌کنند، دنبال کردن سایت‌ها و انجمن‌های مرتبط با همان صنعت می‌تواند فرصت‌هایی را آشکار کند که در سایت‌های عمومی دیده نمی‌شوند.

ارسال رزومه را بیش از حد به تاخیر نیندازید

گاهی فرد یک آگهی شغلی مناسب پیدا می‌کند اما ارسال رزومه را به روزهای بعد موکول می‌کند، در حالی که ممکن است کارفرما از همان روزهای نخست شروع به بررسی متقاضیان کرده باشد. البته نمی‌توان گفت ارسال زودهنگام رزومه همیشه به استخدام منجر می‌شود، زیرا روند جذب در شرکت‌ها متفاوت است. با این حال، منابع کاریابی توصیه می‌کنند فرصت‌های مناسب را به‌موقع شناسایی و در صورت تطابق شرایط، درخواست را بدون تاخیر غیرضروری ارسال کنید. فعال کردن هشدارهای شغلی نیز می‌تواند باعث شود فرد فرصت‌های تازه را زودتر ببیند.

سریع اقدام کردن به معنای ارسال عجولانه یک رزومه برای هر آگهی نیست، بلکه یعنی فرصت مناسب را از دست ندهید و در عین حال، مدارک خود را برای همان موقعیت تنظیم کنید.

رزومه را کاملا به هوش مصنوعی نسپارید

هوش مصنوعی می‌تواند ابزار مفیدی برای اصلاح رزومه باشد، اما زمانی مشکل ایجاد می‌شود که فرد تمام محتوای رزومه را بدون بررسی به ابزارهای هوش مصنوعی بسپارد. رزومه‌ای که از ابتدا تا انتها توسط هوش مصنوعی تولید شده، ممکن است بیش از حد کلی، رسمی و شبیه بسیاری از رزومه‌های دیگر باشد. مهمتر از آن، احتمال دارد برخی عبارت‌ها توانایی‌هایی را به فرد نسبت دهند که واقعا تجربه آنها را ندارد.

توصیه می‌شود از هوش مصنوعی برای تقویت و اصلاح محتوایی استفاده شود که ابتدا بر اساس تجربه واقعی فرد شکل گرفته است. همچنین متقاضی باید اطلاعات تولیدشده را بررسی کند و مطمئن شود متن نهایی واقعا منعکس‌کننده تجربه و صدای خود اوست.

استفاده درست از هوش مصنوعی می‌تواند شامل پیدا کردن ایرادهای رزومه، مرتب کردن دستاوردها، ساده‌تر کردن جملات یا تطبیق بهتر رزومه با آگهی باشد، نه اینکه هوش مصنوعی به جای فرد درباره سوابق او داستان‌سازی کند.

رزومه را با مهارت‌های نامرتبط پر نکنید

گاهی متقاضی تصور می‌کند هرچه تعداد مهارت‌های نوشته‌شده در رزومه بیشتر باشد، احتمال استخدام هم بالاتر می‌رود. اما فهرستی طولانی از مهارت‌های نامرتبط می‌تواند توجه کارفرما را از نقاط قوت واقعی فرد دور کند.

رزومه باید نشان دهد که چرا فرد برای همان موقعیت شغلی گزینه مناسبی است. منابع کاریابی نیز توصیه می‌کنند مهارت‌ها، تجربه‌ها و دستاوردهای مرتبط با شغل موردنظر در رزومه برجسته شوند. برای مثال اگر فردی برای یک موقعیت تولید محتوا درخواست می‌دهد، تجربه و مهارت او در نویسندگی، ویرایش، تحقیق و کار با ابزارهای مرتبط اهمیت بیشتری از فهرست کردن ده‌ها مهارت غیرمرتبط دارد.

یک رزومه برای همه موقعیت‌ها نفرستید

رزومه قرار نیست یک زندگی‌نامه کامل باشد، بلکه باید تصویری روشن از تناسب فرد با یک موقعیت شغلی ارائه کند. به همین دلیل ارسال دقیقا یک رزومه برای تمام آگهی‌ها، حتی زمانی که عنوان شغلی آنها مشابه است، می‌تواند اشتباه باشد. دو شرکت ممکن است برای یک عنوان شغلی، مهارت‌ها و تجربه‌های متفاوتی بخواهند.

توصیه می‌شود که یک رزومه پایه داشته باشید اما برای هر موقعیت، بخش‌هایی مانند خلاصه حرفه‌ای، مهارت‌ها و دستاوردهای مرتبط را متناسب با نیازهای همان شغل تنظیم کنید. این کار به معنای تغییر واقعیت‌های رزومه نیست، بلکه یعنی تجربه‌های مرتبط را برجسته و اطلاعات کم‌ اهمیت‌تر را در اولویت پایین‌تری قرار دهید.

مصاحبه بدون آمادگی، شانس استخدام را کم می‌کند

رسیدن به مرحله مصاحبه به این معنا نیست که کار تمام شده است. در این مرحله فرد باید بتواند درباره تجربه‌ها، مهارت‌ها و دلیل علاقه‌مندی خود به موقعیت شغلی صحبت کند. یکی از راه‌های آمادگی، مرور پرسش‌های رایج و تمرین پاسخ دادن به آنهاست.

لازم نیست پاسخ‌ها را کلمه‌ به‌ کلمه حفظ کنید. اتفاقا حفظ کردن پاسخ‌ها ممکن است باعث شود صحبت‌ها مصنوعی به نظر برسد. بهتر است چند نمونه واقعی از تجربه‌های کاری، موفقیت‌ها، اشتباهات و موقعیت‌هایی که در آنها مشکلی را حل کرده‌اید، از قبل به یاد آورید.

پاسخ‌های کلیشه‌ای، شخصیت شما را پنهان می‌کنند

عبارت‌هایی مانند «من فردی سختکوش هستم»، «به کار تیمی علاقه دارم» یا «بزرگ‌ترین نقطه قوت من مسئولیت‌پذیری است» به‌تنهایی اطلاعات زیادی درباره فرد به کارفرما نمی‌دهند. مشکل این نیست که این ویژگی‌ها بد هستند، مسئله این است که تقریبا هر متقاضی می‌تواند آنها را درباره خودش بیان کند. چیزی که پاسخ شما را قانع‌کننده می‌کند، مثال واقعی است.

به جای اینکه فقط بگویید «توانایی حل مسئله دارم»، می‌توانید درباره موقعیتی صحبت کنید که مشکلی در محل کار یا یک پروژه ایجاد شده، شما چه اقدامی انجام داده‌اید و نتیجه چه بوده است. چنین پاسخی به کارفرما امکان می‌دهد به جای شنیدن یک ادعا، شواهدی از توانایی شما ببیند.

اعتماد به‌ نفس با رفتار متکبرانه فرق دارد

اعتماد به‌ نفس در مصاحبه یک امتیاز است اما اعتماد به‌ نفس با کوچک شمردن دیگران یا نشان دادن برتری تفاوت دارد. قطع کردن صحبت مصاحبه‌ کننده، بی‌توجهی به سؤال، صحبت تحقیرآمیز درباره کارفرمای قبلی یا تاکید افراطی بر اینکه «من از همه بهترم» می‌تواند تصویر نامناسبی ایجاد کند.

آداب حرفه‌ای مصاحبه شامل احترام، زبان بدن مناسب، گوش دادن فعال و ارتباط محترمانه است.

حتی اگر از نظر تخصصی گزینه بسیار خوبی باشید، نحوه تعامل شما می‌تواند روی تصمیم نهایی اثر بگذارد، زیرا کارفرما فقط به این فکر نمی‌کند که «آیا این فرد کار را بلد است؟» بلکه می‌سنجد که آیا می‌تواند با او همکاری موثر و حرفه‌ای داشته باشد یا خیر.

دستاوردهای خودتان را کوچک نکنید

برخی متقاضیان در مصاحبه درباره موفقیت‌های خود بیش از حد محتاط هستند. آنها کارهایی را که انجام داده‌اند، «چیز خاصی» نمی‌دانند و در نتیجه فرصت نشان دادن توانایی‌هایشان را از دست می‌دهند.

رزومه و مصاحبه باید به جای فهرست کردن صرف وظایف، تا حد امکان نشان دهند که فرد چه نتیجه‌ای ایجاد کرده است. برای نمونه به جای اینکه فقط نوشته شود «مسئول شبکه‌های اجتماعی بودم»، بهتر است اگر امکان دارد مشخص شود چه کاری انجام شده و چه نتیجه‌ای داشته است. مثلا افزایش تعامل، رشد مخاطب، بهبود زمان پاسخ‌گویی یا افزایش بازدید.

رزومه نتیجه‌ محور به کارفرما کمک می‌کند تاثیر واقعی فعالیت‌های قبلی فرد را بهتر ارزیابی کند.

درباره شرکت و شغل تحقیق کنید

یکی از نشانه‌های آماده نبودن برای مصاحبه این است که متقاضی تقریبا هیچ اطلاعاتی درباره شرکتی که قرار است در آن استخدام شود ندارد. توصیه می‌شود فرد پیش از مصاحبه درباره کارفرما، صنعت، موقعیت شغلی و جایگاه آن نقش در سازمان تحقیق کند. چنین آمادگی‌ای کمک می‌کند متقاضی بتواند دلیل علاقه خود به آن شغل را دقیق‌تر توضیح دهد.

لازم نیست تاریخچه شرکت را حفظ کنید. کافی است بدانید شرکت چه کاری انجام می‌دهد، مشتریان یا مخاطبان آن چه کسانی هستند، موقعیت موردنظر چه وظایفی دارد و چرا تجربه شما می‌تواند برای آن نقش مفید باشد.

رد شدن همیشه به معنی ضعیف بودن شما نیست

با وجود همه این توصیه‌ها، نباید هر بار که رزومه‌ای رد می‌شود یا فرد در مصاحبه پذیرفته نمی‌شود، نتیجه گرفت که حتما مشکلی در توانایی‌های او وجود دارد. گاهی تعداد متقاضیان زیاد است، گاهی فرد دیگری تجربه دقیق‌تری دارد و گاهی شرایط داخلی شرکت باعث می‌شود انتخاب نهایی به نفع یک نامزد دیگر باشد. حتی ممکن است فردی پس از یک مصاحبه خوب، به دلیل تناسب بیشتر گزینه دیگری با نیاز شرکت استخدام نشود.

اما اگر فرد بارها و بارها رزومه می‌فرستد و حتی به مرحله مصاحبه نمی‌رسد، بهتر است ابتدا رزومه و روش جست‌وجوی شغل خود را بررسی کند. اگر به مصاحبه‌های متعدد می‌رسد اما پیشنهاد کاری دریافت نمی‌کند، تمرکز بیشتر باید روی آمادگی برای مصاحبه، نحوه پاسخ‌گویی و شیوه معرفی تجربه‌ها باشد.

در نهایت، استخدام شدن فقط به این بستگی ندارد که چه چیزهایی بلد هستید، مهم است بتوانید به‌درستی نشان دهید چه چیزی بلد هستید، چرا برای آن موقعیت مناسبید و چه ارزشی می‌توانید برای سازمان ایجاد کنید. یک رزومه هدفمند، جست‌وجوی فعال، اقدام به‌موقع، آمادگی برای مصاحبه و ارائه صادقانه دستاوردها می‌تواند فاصله میان متقاضی بودن و گزینه استخدام شدن را کمتر کند.